Ijtimoiy tarmoqlarini matbuot xizmati kabi yuritadigan jangchilar bor: “mashg‘ulot, intervyu, vazn o‘lchash”.
Yana Arman Tsarukyan bor — go‘yoki kamar haqida o‘ylashi kerak bo‘lgan, ammo parallel ravishda boshqa bir “titul”ni ishonchli ushlab turgan odam: jangchilar orasidagi eng g‘alati‑lekin‑yoqimli fud‑bloger.
Va bu “mazali ovqat yedim” haqida emas. Bu gigantomaniya haqida. Porsiyalar shunaqaki, ba’zan aniqlashtirgim keladi: Arman, sen rostdan ham yengil vaznda urishyapsanmi, yo patnislarni yo‘q qilish musobaqasidami?
Tsarukyan fenomeni: u shunchaki yemaydi — ovqatdan voqea qiladi
Uning ovqat haqidagi roliklari millionlab ko‘rilish yig‘adi — buning sababi u yerda noyob taomlar bo‘lgani uchun emas (gohida uchraydi, albatta), balki unda o‘ziga xos janr bor: “ulkan, yog‘li, ishonch bilan”.
Yaqin misol — tuya go‘shti solingan patnis. Qatarda Den Huker ustidan noyabrdagi g‘alabadan keyin u buni maksimal darajada tsarukyancha nishonladi: go‘yo “fud‑blogercha versiya”, “yorqin g‘alabadan keyin — tuyani tatib ko‘raman”. Aytdi — qildi.
Yil boshida uni Islom Maxachevga qarshi chempionlik jangini buzib qo‘ygani uchun rosa tanqid qilishdi: jarohat, shov‑shuv, “u shunchaki vazn chiqarmadi” qabilidagi gaplar. Jangdan sal oldin McDonald’s bilan tushgan suratlar ham o‘tga yog‘ sepdi — internet darrov hammasini bitta oddiy nazariyaga yig‘di.
Boshqa birovni bu “davolab”, “faqat grechka va suv” rejimiga o‘tkazib qo‘yardi.
Tsarukyan? Nolinchi reaksiya. U davom etdi.
Uning gastro‑olamidan top‑lahzalar
Masshtabni tushunish uchun uning “odatiy kontenti” shunaqa ko‘rinadi:
- McDonald’s bevosita samolyotning o‘zida — bu “bitta burger oldim” emas, balki Big Mac’larning butun bir uyumi.
- Eng viral video — ulkan kruassan + gigant piyola qahva (ko‘rishlar allaqachon kosmosga uchib ketgandi).
- Qora ikra — alohida din: u uni “ko‘rinish uchun” emas, qoshiq‑qoshiq yeydi. Buni esa “yengil nonushta” deb yozadi, “ruscha nonushta” deb ataydi.
- Lentadagi so‘nggi narsalar — zo‘r porsiya dolma, xash (“mavsum ochildi, haqiqiy kollagen”), hamda “endi umuman fastfud yo‘q” degan bayonot bilan dengiz mahsulotlari — lekin Armanning tilida bu odatda “ovqat kamroq” emas, “boshqa ovqat” degani.
Va ha, masshtablar allaqachon “obunachilar uchun postlar” doirasidan chiqib ketgan:
- AQShdagi jurnalistlar allaqachon intervyularga unga ovqat olib kelishadi — go‘yo bu marosimning bir qismidek.
Eng kulgilisi: odamlar endi jang e’loni emas, taom e’lonini kutishadi
Tug‘ilgan kuniga unga bir metrlik tort sovg‘a qilishadi — va bu, shekilli, syujetdagi odatiy burilish sifatida qabul qilinadi.
U tog‘ cho‘qqisida uch qavatli osetin piroglarini yeydi — va buni go‘yo ideal tayyorgarlikdek yozib qo‘yadi.
U bir yo‘la 30 ta xinkali haqida bemalol yozadi, xuddi “ikkita‑uchtasini olib, tamaddi qilib qo‘ydim” degandek.
Izohlarda uni allaqachon “dunyodagi eng kuchli fud‑bloger” deb atashadi — va rostini aytganda, bu kerak bo‘lganidan ham mantiqiyroq eshitiladi.
UFC esa go‘yo uni pauzada ushlab turgandek. Chempionlik jangi xohlagandek tez kelmayapti. Ammo Tsarukyan Yangi yil arafasida 2026-yilda chempion bo‘lishini aytgan, hatto bu yozda sodir bo‘lishi mumkinligini ham taxmin qilgandi.
Shu sabab hozir u ikki parallel mavsumga ega:
- biri — qafasda (u yerda keyingi raqibini kutyapti),
- ikkinchisi — lentada (u yerda u ulkan porsiyalar bo‘yicha “kamarini” barqaror “himoya qiladi”).
Va mana shu yerda paradoks: UFC intriga cho‘zayotgan paytda, Arman hech bo‘lmasa o‘zi o‘ziga shou qilib beradi. Faqat arenada emas — stol boshida.
